Fast Epic COVID-19 3 red 2 green after FOUR STEPS

„Poświęcenie ?” - Epic Virus

Cywilizacja zwolniła swój pęd. Słupki wykresów stały się mniej ważne dla milionów analitycznych umysłów na świecie, tylko krzywe i wykresy pandemii jeszcze nas poruszają, ale z dnia na dzień mniej. Ludzie zatopili się w swoich maseczka, już nie widać ich emocji, a życie rodzinne zaczyna odzyskiwać swój blask lub pokazywać mroczną stronę. Jednostki będące podstawą istnienia dzisiejszej cywilizacji z dnia na dzień zostały wytrącone ze swojego codziennego trybu funkcjonowania. Dostały nieporównywalnie więcej czasu wolnego do dyspozycji i zaczęły się zastanawiać co z nim zrobić. Wprawdzie stoją w kolejkach marketów spożywczych, placówek pocztowych czy aptek, ale nie rozmawiają i nie śpieszą się – mają czas, aby popatrzeć na czyste niebo, zobaczyć jak wiosna budzi się do życia i pomyśleć o sobie. Uczymy się funkcjonowania w alternatywnej rzeczywistości. Okazuje się, że nie jest ona taka zła. Wielu z nas nie musi wstawać do pracy wcześnie rano, nie musi ogarniać dzieci i denerwować się w korkach na drogach czy zdąży się do szkoły. Praca stała się mniej stresująca – szczególnie, gdy pozostajemy w domu i bez problemów ogarniamy wszystkie tematy przez telefon i internet. Odczuwamy mniejszy stres wysyłając do szefa informację o tym co udało się nam zrobić niż podczas poniedziałkowego spotkania w biurze. Struktury i zależności w pracy stały się mniej istotne nawet, jeśli nadal musimy chodzić do pracy i narażać się do zarażenia w biurze, sklepie czy zakładzie produkcyjnym. Wiele organizacji zostało pozbawionych całej otoczki godzinnych spotkań, wykazywania się absurdalnymi pomysłami, aby tylko przypodobać się szefowi, plotkowanie biurowe przestały mieć znaczenie, pracownicy zrozumieli, że czasy nagle się zmieniły i jutro ich firma może przestać istnieć. Oczywiście powoduje to stres, ale nie jest to takie straszne w naszych umysłach jeśli ma dotyczyć tak wielu. Pojawia się taka zależność stadna. Jak wszyscy mogą mieć tak samo to nie jest to moja winą, więc nie mam poczucia, że jest bardzo źle. Niestety zachowania grupowe w przypadku pandemii nie są właściwym podejściem do sprawy. Ewolucja nauczyła nas, że razem możemy więcej. Jak widzimy nadbiegające psy zbijamy się w grupę i dzięki temu mamy większe szanse. Niestety przed wirusem tak się nie ochronisz. I to w zakresie czysto fizycznym jak i ogólnym. O ile dobrze rozumiemy potrzebę unikania spotkań, dystansu społecznego, zakładania maseczek czy częstego mycia rąk to jednak konieczność powrotu fizycznie do zakładu pracy i wykonywania obowiązków tak jakby pandemii nie było zaczyna nas zastanawiać. Oczywiście wiadomo, że pozwoli nam to otrzymać pensję i zapłacić w przyszłości zaległe raty kredytów. Utrzymanie gospodarki w funkcjonowania, płacenie podatków to właśnie ten element stadny naszej cywilizacji. Nie ważne jest czy jednostki zachorują i umrą ( dopóki ich liczba nie jest znacząca w stosunku do wielkości populacji ), ważne, że wpłyną podatki, raty kredytów i społeczeństwo będzie otrzymywać możliwość dalszego funkcjonowania, pojawi się pewność, że to minie i wracamy do normalności. A gdzie w tym jednostka ? Przez ostatnie kilka wieków budowano wzrastające znaczenie jednostki jako bytu niezależnego i system kapitałowo-konsumpcyjny dążył do rozbicia struktur rodzinnych, aby wygenerować więcej samodzielnych, konsumpcyjnych jednostek nie opierających swojego dobrobytu na wielkich rodzinach tylko na niezależności, własnym i nowym mieszkaniem, pracą w korporacji plus własny samochód, lodówka i emerytura niezależna od rodziny czy spadku. To gwarantowało potrzebę pracy i ułatwiało generowanie dodatkowych potrzeb oraz zmuszało do korzystania z obcego kapitału a nie rodzinnego. System stworzył miliony dążących do samodzielności jednostek, a to gwarantowało znaczący wzrost zysków banków i korporacji oraz większe wpływy podatków do budżetów państw. Dzisiaj jednak okazuje się, że jednostka odsuwana jest w momencie zagrożenia na plan dalszy – lekarze i pielęgniarki już nie są traktowane jako niezależne, wolne jednostki tylko mają obowiązek poświęcać się dla społeczeństwa, pracownicy firm wysyłkowych, ekspedienci marketów i aptek itp. zachęcani są do ryzykowania swojego życia. Czy wyczuwamy, że jest coś nie tak ? Oczywiście ! Podstawową zasadą istnienia każdego organizmu na tej ziemi jest ochrona i powielanie własnych genów. Dlatego unikasz śmierci i dążysz do prokreacji. Dlatego bardziej będziesz chronił przedstawiciela swojej rodziny niż sąsiada w momencie zagrożenia. To właśnie dzieje się w tym momencie – martwisz się o dzieci, rodziców czy dziadków, a na koleżankę czy kolegę z pracy spoglądasz jak na potencjalne zagrożenie. Jednak państwo zaczyna opowiadać ci śliczną opowieść o konieczności pracy, patriotyzmie i poświęceniu dla większości. Ryzykuje życie jednostek dla dobra ogółu tworząc piękną opowieść, że to dla lepszego jutra, żeby wszystko wróciło do normy. Zamiast promocji nowego samochodu rozpoczęła się promocja ryzykowania swojego życia dla utrzymania funkcjonowania systemu. Tym razem jednak nie ryzykujesz brak możliwości spłaty kredytu, a utratę życia, brak możliwości założenia rodziny i kontynuacji odwiecznego przekazywania genów. Oczywiście cały marketing takiej postawy już ruszył - od koncertów internetowych dla lekarzy po budowanie idealnej postawy patriotycznej dla pracownika sortowni czy marketu. Zupełnie jak w czasach wojny w Wietnamie czy w faszystowskich Niemczech. Zasady się nie zmieniły są tylko lepsze narzędzia wpływania na ludzi. I oczywiście z punktu widzenia każdego z nas jako całości jest to dobre rozwiązanie – ma nas kto wyleczyć, mamy dostęp do jedzenia i leków, a w kranie płynie woda. Jednak z punktu widzenia czysto osobistego i rodzinnego coś nam nie pasuje … kto wychowa moje dzieci jak zachoruję i umrę ...

"Sacrifice?" - Epic Virus

Civilization slowed down. Graph bars have become less important for millions of analytical minds in the world, only pandemic curves and graphs are still moving us, but less day by day. People sank into their masks, their emotions are no longer visible, and family life begins to regain its shine or show the dark side. Individuals that are the basis of the existence of today's civilization have been knocked out of their daily functioning. They got incomparably more free time available and began to wonder what to do with it. Although they stand in queues of grocery stores, post offices or pharmacies, but they do not talk and do not hurry - they have time to look at the clear sky, see how spring comes to life and think about themselves. We learn to function in an alternate reality. It turns out that she is not so bad. Many of us do not have to get up for work early in the morning, do not have to embrace children and get upset in traffic jams on time or go to school. Work has become less stressful - especially when we stay at home and easily cover all topics over the phone and the Internet. We feel less stress sending information to our boss about what we managed to do than during Monday's meeting in the office. Structures and dependencies at work have become less important even if we still have to go to work and expose ourselves to infection in the office, store or manufacturing plant. Many organizations have been deprived of the whole envelope of hourly meetings, showing absurd ideas, just to please the boss, office gossip has ceased to matter, employees have understood that times have changed suddenly and tomorrow their company may cease to exist. Of course, this causes stress, but it is not so scary in our minds if it concerns so many. This herd dependence appears. As everyone can have the same, it is not my fault, so I do not feel that it is very bad. Unfortunately, group behavior in a pandemic is not the right approach. Evolution has taught us that together we can do more. As we can see the dogs are running we are grouping together and thanks to that we have a better chance. Unfortunately, you can't protect yourself against this virus. And in purely physical and general terms. While we understand the need to avoid meetings, social distance, putting on masks or frequent hand washing, the need to physically return to the workplace and perform duties as if a pandemic is not beginning to wonder. Of course, it is known that this will allow us to receive a salary and pay the loan installments in the future. Keeping the economy functioning, paying taxes is precisely this herd of our civilization. It does not matter if individuals get sick and die (as long as their number is not significant in relation to the size of the population), it is important that taxes, credit installments and society will be able to continue functioning, there will be certainty that it will pass and we will return to normal . And where is the unit in this? Over the past few centuries, the growing importance of the individual as an independent being has been built, and the capital and consumption system has sought to break up family structures to generate more independent, consumer units not based on their well-being on large families only on independence, their own and new housing, work in a corporation plus their own car, fridge and pension independent of family or inheritance. This guaranteed the need for work and facilitated the generation of additional needs and forced the use of foreign capital, not family. The system has created millions of units striving for independence, and this guaranteed a significant increase in the profits of banks and corporations as well as greater tax revenues to state budgets. Today, however, it turns out that the unit is moved to the background at the time of danger - doctors and nurses are no longer treated as independent, free units are only required to sacrifice themselves for society, employees of mail order companies, market and pharmacy clerks, etc. are encouraged to take risks my life. Do we sense that there is something wrong? Of course ! The basic principle of the existence of every organism on this earth is the protection and reproduction of its own genes. That is why you avoid death and strive for procreation. Therefore, you will protect your family representative more than your neighbor in an emergency. This is what is happening at the moment - you are worried about children, parents or grandparents, and you look at your colleague or colleague as a potential threat. However, the state begins to tell you a beautiful story about the necessity of work, patriotism and dedication to the majority. I risk the lives of individuals for the good of all, creating a beautiful story that it is for a better tomorrow that everything will return to normal. Instead of promoting a new car, the promotion of risking one's life to keep the system functioning has started. This time, however, you do not risk the inability to repay the loan, but the loss of life, the inability to start a family and the continuation of eternal gene transfer. Of course, all marketing of this attitude has already started - from online concerts for doctors to building the ideal patriotic attitude for a sorting person or a market employee. Just like during the Vietnam War or in fascist Germany. The rules have not changed, only better tools to influence people. And of course, from the point of view of each of us as a whole, this is a good solution - there is someone to cure us, we have access to food and medicines, and water flows in the tap. However, from a purely personal and family point of view, something does not suit us ... who will raise my children when I get sick and die ...